شعار: چَک،چَک،چَک مانند جنگ دو پهلوان شمشیر زن.

در دل کویرهای خشک و داغ ایران، جایی که آفتاب بر زمین می‌تابید و هر قدم صدای غرش شن‌های داغ را به همراه داشت، مزدم نوشیدنی‌ای به نام چکاچک می‌نوشیدند که به تمامی حواس انسان قدرت و شجاعت می‌بخشید. و بدن آن‌ها را گرم‌تر از افتاب سوزان کویر می‌کرد. آنان که می‌نوشیدند میگفتند درون سرشان صدای چکاچک شمشیر ها و چک‌چک زره‌های پولادین را می‌شنیدند. این نوشیدنی نه تنها زنده‌کننده‌ی روح، بلکه تندی‌اش به مانند طوفانی در بیابان بود. طوفانی که بوی پیروزی می‌داد.